Na de jacht, anoniem, Engeland 18de eeuw

Na de jacht, Anoniem, Brits, 18de eeuw

Dit Engelse schilderij beeldt een moment na de jacht uit. Jachttaferelen zijn een populair genre in de 18de eeuw en veel Engelse landhuizen bezitten ze. De buit is uitgestald. De jachthond, een Blenheim-spaniël, kijkt de beschouwer melancholiek aan. Links zijn enkele jachtparafernalia afgebeeld, zoals de hagelbuidel en de draagband van een jagerstas. Er bestaan twee hoofdtypen ‘na-de-jacht’ voorstellingen. In het meest voorkomende type wordt de buit in een interieur uitgestald, of opgehangen. Meestal zijn er jagers en honden aanwezig. Hier echter, is de buit in het landschap afgebeeld. Er zijn geen jagers, alleen de sporen van hun activiteit zij zichtbaar: een jachthond, hun gereedschappen en hun buit. Het schilderij heeft betekenis door de subtiele suggestie van het afwezige.

Uitsnedes

De uitsnedes uit dit schilderij worden hieronder toegelicht

Uitsnede 1: [Hond]

De jachthond lijkt op een variant van de King Charles spaniël, de Blenheim spaniël. Waar de King Charles spaniël zwart met wit gekleurd is, heeft de Blenheim-variant wit met rode vlekken. Dit hondentype wordt ook wel English Toy Spaniel genoemd. De hond kijkt de beschouwer enigszins melancholiek recht aan. Door dit directe oogcontact wordt de blik van de beschouwer naar het compositorische middelpunt van het schilderij getrokken.

Uitsnede 2: [Vogel]

Op schilderijen waarop jachttaferelen in een interieur zijn afgebeeld worden vogels vaak hangend aan een poot afgebeeld, meestal aan haken, of spijkers aan een wand. Hier wordt hetzelfde effect bereikt door de dode vogel aan een tak te hangen.

Uitsnede 3: [Vogels]

Niet alleen eenden en grote vogels werden tijdens de jacht neergehaald. Met een schot hagel konden ook kleinere, of zwermen vogels worden geraakt. Het schilderij toont een groepje kleinere vogels naast de dode eenden.

Uitsnede 4: [hagelbuidel]

Een subtiele verwijzing naar de grote afwezige in dit schilderij is de buidel waarin de hagel wordt bewaard. Het verschil tussen een buidel, of koker, voor kruit en een buidel voor hagel, is de diameter van de opening. De kruitbuidels hebben een smalle opening, terwijl deze opening groot genoeg is om de hagelkorrels soepel in de loop te laten rollen. Waarschijnlijk is de buidel van blauw geverfd leer. De stiksels zijn duidelijk te herkennen en subtiel geschilderd. Rond de tuit is een geschulpte rand opgestikt.

Sluit Menu